TURCO

Si, xa sei, os galegos somos asi….

  Que unha mole branca de  kg e  mts de alzada sen avisar vaia e che poña  as patas nos hombros e dache unha lambetada que deixa en ridículo a última noite de Xesus e María de Magdala…pois os galegos, bon, eu, digo: pequeniño…meu peque.

Centos de noites  ( Xandré sabes que non esaxero) volvicheste nube branca do cariño, a expresión mais pura da amizade sen preguntas, por qué? Da igual, estou ahí…para qué? Que importa, estas ahí.

Queridísimo amigo, esperame que vas moi depresa, esperame, ela pensa que non a queres, tumbate diante da sua porta, dille canto nos importas…sempre Turco…de parte dos dous, profe, un beso e un abrazo